Een labyrint lopen is een van de mooiste vormen van lopende meditatie die ik ken. Je volgt één slingerend pad naar het midden, je staat daar stil bij wat er in je leeft en je loopt weer terug naar buiten. Het klinkt bijna te eenvoudig, maar zo’n wandeling kan een groot effect hebben op je dagelijkse leven. Je komt vaak met een heel ander gevoel naar buiten dan waarmee je naar binnen ging.

In deze blog lees je wat het verschil is tussen een labyrint en een doolhof, waar het labyrint vandaan komt en waarom ik zelf zo graag het labyrint in Glastonbury loop. Daarna neem ik je stap voor stap mee door een labyrintwandeling: wat je bij de ingang doet, wat je in het midden doet en hoe je weer naar buiten loopt. Tot slot laat ik je zien hoe je thuis een labyrint kunt lopen, ook als je geen groot labyrint in de buurt hebt.

Een labyrint is geen doolhof

Veel mensen denken bij een labyrint aan een doolhof, maar dat is iets heel anders. In een doolhof moet je steeds kiezen of je afslaat of juist doorloopt op het pad waar je staat. Je komt vaak in een doodlopend stuk terecht, je moet terug, je raakt de weg kwijt, en het doel is om weer uit het doolhof te komen. Een doolhof daagt je verstand uit. Het is een puzzel.

Een labyrint is heel anders. Een labyrint heeft geen afslagen of keuzes. Zodra je erin stapt, is er maar één pad dat al slingerend naar het midden loopt. Je kunt niet verdwalen. Soms lijkt het alsof je bijna in het midden bent en dan stuurt het pad je toch weer naar de buitenrand, maar als je het pad blijft volgen, kom je er altijd. Omdat je niets hoeft te beslissen, kan je hoofd tot rust komen. Je verstand mag even pauze nemen, zodat je gevoel en je intuïtie de ruimte krijgen.

Ik vind dat zelf een heel mooi beeld voor het leven. Ook in ons leven lijkt het soms alsof we steeds verder van ons doel af raken, terwijl we in werkelijkheid gewoon op ons pad zijn en elke bocht ons dichter bij het midden brengt.

Een oud heilig symbool

Het labyrint is een van de oudste symbolen die we kennen. Je vindt het op Kretenzische munten, op rotstekeningen, in Romeinse mozaïekvloeren en in middeleeuwse kathedralen. Het bekendste voorbeeld is het labyrint in de vloer van de kathedraal van Chartres in Frankrijk, dat al sinds de dertiende eeuw door pelgrims wordt gelopen. Ook in Scandinavië en Engeland liggen oude labyrinten van stenen of uitgesneden in het gras.

Het klassieke labyrint wordt vaak gezien als een symbool van de reis naar je eigen kern en weer terug. Voor veel heksen staat het midden voor de baarmoeder van de Godin: de plek waar je opnieuw geboren wordt, waar het oude achterblijft en waar je met een nieuw inzicht weer naar buiten komt. Het pad naar binnen is het loslaten, het midden is de ontmoeting, en het pad naar buiten is de terugkeer naar je leven met iets nieuws.

Het labyrint in Glastonbury

Tijdens mijn bezoeken aan Glastonbury heb ik vaak het labyrint gelopen dat in het grasveld voor de kerk aan High Street ligt. Glastonbury is voor mij een plek waar de werelden dichter bij elkaar liggen, met de Tor, de Chalice Well en de oude verhalen over Avalon. Het labyrint daar ligt gewoon midden in het stadje, maar zodra je erin stapt, laat je de drukte van de straat achter je. Het zijn speciale momenten die een groot effect hebben op je dagelijkse leven, en ik neem er nog altijd veel van mee naar huis.

Een labyrint lopen, stap voor stap

Een labyrintwandeling bestaat uit drie delen: de weg naar binnen, het midden en de weg naar buiten. Elk deel heeft zijn eigen betekenis. Je kunt elk labyrint op deze manier lopen, of het nu een groot labyrint in een park is, een labyrint van stenen op een heilige plek of een klein labyrint dat je zelf hebt gemaakt. Neem er rustig de tijd voor en zorg dat je niet gestoord wordt.

Bij de ingang: stilstaan en je vraag kiezen

Voor je naar binnen gaat, sta je even stil voor de ingang. Dit is een belangrijk moment, dus sla het niet over.

• Haal een paar keer diep adem om in een ontspannen staat te komen. Voel je voeten op de grond.
• Bedenk waar je mee zit en wat je los zou willen laten. Dat kan een probleem zijn, een vraag, een keuze of een gevoel dat je al een tijd met je meedraagt.
• Maak het concreet. Zeg bijvoorbeeld in gedachten: “Ik wil helderheid over mijn werk” of “Ik wil de boosheid op mijn zus loslaten”.
• Vraag de Bron, de Godin of de engelen om je tijdens deze wandeling te begeleiden.

De weg naar binnen: loslaten

Eenmaal het labyrint ingestapt, ben je in je eigen energetische wereld. Je gedachten slingeren net als het pad rond het probleem dat je centraal hebt gesteld. Al lopend komen alle aspecten en de effecten ervan aan bod in je hoofd. Dat is goed. Je hoeft niets te forceren. Laat de gedachten komen en gaan, net zoals het pad je de ene keer naar links en de andere keer naar rechts stuurt.

Loop langzaam en bewust. Sommige mensen lopen in het ritme van hun ademhaling, anderen herhalen in gedachten een kort zinnetje. Merk je dat je gaat haasten, adem dan even uit en vertraag weer. Elke bocht is een kans om iets los te laten. Je kunt je voorstellen dat je bij iedere bocht een stukje van je zorgen op het pad achterlaat.

In het midden: contact met de Bron

Eenmaal in het midden heb je tijd om met de Bron, de Godin, de engelen, of wie voor jou het nuttigst is om contact mee te hebben, over dit onderwerp van gedachten te wisselen. Vraag vooral om een antwoord en een oplossing. Je kunt staan, zitten of knielen, wat voor jou het beste voelt.

• Stel je vraag hardop of in gedachten.
• Wees daarna stil en luister. Een antwoord kan komen als een gedachte, een beeld, een gevoel, een woord of een herinnering.
• Komt er niets, dan is dat ook goed. Vaak komt het antwoord later, in een droom of op een onverwacht moment.
• Krijg je actiestappen, dan is het natuurlijk wel de bedoeling dat je die later ook uitvoert.

De weg naar buiten: integreren en danken

Vervolgens keer je om en slinger je al lopend weer door het labyrint naar buiten. Op de terugweg laat je door je hoofd gaan hoe je leven verandert nu dit geheeld is. Hoe voelt het om zonder die last verder te gaan? Wat ga je anders doen? Wie ben je zonder deze zorg? Zo neem je het inzicht uit het midden mee terug naar je dagelijkse leven.

Eenmaal buiten aangekomen, keer je je om naar het labyrint en bedank je de hogere macht voor de hulp. Blijf nog even staan of zitten en laat de wandeling nawerken voordat je weer verder gaat.

Thuis een labyrint lopen

Een labyrint is over het algemeen vrij groot en leg je niet zomaar in je kamer of in je tuin aan. Gelukkig hoef je niet naar Glastonbury of Chartres te reizen om een labyrint te lopen. Je kunt een labyrint ook gebruiken door het uit te printen en je vinger rustig over het pad te laten glijden. Dan loop je op die manier door het labyrint.

• Zoek een afbeelding van een klassiek labyrint en print die uit, het liefst zo groot mogelijk.
• Steek een kaarsje aan en ga rustig zitten met het labyrint voor je op tafel of op schoot.
• Sta net als bij een echt labyrint eerst stil bij de ingang: adem een paar keer diep en kies je vraag.
• Laat je vinger langzaam over het pad naar het midden glijden. Volg met je aandacht je vinger, net zoals je met je voeten het pad zou volgen.
• Blijf in het midden even rusten met je vinger, stel je vraag en luister.
• Laat je vinger daarna weer rustig terug naar buiten glijden en bedank de hogere macht.

Net als met het lopen is het wel de bedoeling dat je dit meditatief en rustig doet. Het is geen wedstrijd. Hoe langzamer je gaat, hoe dieper je in de ervaring komt. Heb je wat meer ruimte, dan kun je ook met touw, stenen, schelpen of waxinelichtjes een klein labyrint op de vloer of in het gras leggen.

Je ervaring opschrijven

Schrijf na je wandeling op wat je hebt ervaren, bijvoorbeeld in je Boek der Schaduwen of in een journal. Noteer je vraag, wat er onderweg bij je opkwam en wat je in het midden hebt ontvangen. Kijk een paar weken later nog eens terug. Vaak zie je dan pas hoe het antwoord in je leven zichtbaar is geworden en welke stappen je inmiddels hebt gezet.

Conclusie

Een labyrint lopen is een eenvoudige en krachtige manier om tot rust te komen, iets los te laten en antwoorden te ontvangen. Anders dan in een doolhof hoef je niets te kiezen: je volgt één slingerend pad naar het midden en weer terug. Bij de ingang sta je stil bij je vraag, op weg naar binnen laat je los, in het midden wissel je van gedachten met de Bron, de Godin of de engelen, en op weg naar buiten neem je het inzicht mee naar je leven. Heb je geen labyrint in de buurt, dan loop je er thuis een met je vinger. Probeer het eens en merk hoe anders je naar buiten komt dan je naar binnen ging.

Meer lezen

• Rituelen
• Het Boek der Schaduwen
• Een dag uit het leven van een Wicca die met Engelen werkt

Wil je meer leren?